Czy szczęście indywidualnej rodziny i spersonalizowane preferencje są najlepszą drogą do spełnienia? Czy ma możliwość praca dla społeczności jest tym, do czego jesteśmy stworzeni. Wybór powinno się do Ciebie, rozjaśnienie tematu do mnie.
Czy musimy pomagać innym?
Są dwie alternatywy życia. Jedna, to życie dla siebie i osobistych najbliższych a 2-ga to praca dla innych. 1szy wzorzec buduje coraz większe ego a drugi wzorzec – ego rozpuszcza.
Poradę innym jest niezmiernie potrzebna dla nas wszystkich, gdyż każdy z nas musi narodzić się na nowo, jako autentyczny człowiek, przebudzony ze snu świadomości. Pęka wtedy pierścień ego, opuszczana jest skorupa lęku i wychodzi się na świat wolności i olśnienia.
Inni ludzie rozpoczynają się łączyć w grupy o tych samych wartościach i wspólnym celu. Ten atrakcyjny gest łączenia jest drogą wzniosłego celu, jakim jest odnalezienie nas samych.
Pomaganie innym jest tak de facto pomocą dla siebie samego. Wszystko, co czynimy wysyłane jest w kosmos i wraca do nadawcy. Jeśli nic nie wysyłamy, to co ma do nas wrócić?
To zwyczajne logiczne uzasadnienie, daje nam obraz rzeczywistości świata w którym żyjemy. Wszyscy samolubni nie dzielą się z nikim swoimi zasobami. Nie dzielą się wiedzą, którą mają ani dobrymi informacjami na temat przywracania zdrowia czy własnymi doświadczeniami. Wszystko mają dla siebie.
Spójrzmy, co czyni Bóg. On wyłącznie daje. Nie bierze nic, bo wszystko ma!
Człowiek, który woli iść drogą do Boga nie może posiadać „ego”, które żyje dla siebie we indywidualnej skorupie lęku. Gdy skorupa ego pęka, dopiero można wejść na właściwą drogę poznania rzeczywistości zewnętrznej. Wychodzi się jak kurczątko z jajka, aby poznawać świat zewnętrzny i innych ludzi. W ten metodę tworzy się gromada istot sobie podobnych.
Wszyscy żyjący jedynie dla siebie, są systematycznie w tej samej skorupce jajka. Nie widzą innego świata, oprócz własnym wyobrażeniem i uwięzieniem. Nie widzą też swoich braci, którzy czekają na uwolnienie. Nie wiedzą co czynią.
Strach buduje skorupę ego i zacieśnia człowieka swoimi łańcuchami niewoli. Wyłącznie prawdziwa miłość może rozpuścić lęk i połączyć się w jedność. Tak jak zmielone ziarna na mąkę, tworzą wspólny chleb, tak my Ci mamy być przemieleni, ugniecieni , a ponadto upieczeni by dosięgnąć trwałego zjednoczenia.
Praca dla innych rozpuszcza ego, która tak samo jak otręby z przemielenia, wydziela białą mąkę ze środka ziarna. Opakowanie, to skorupa „ego”, która powinna służyć całości a nie oddzielać wszystko poprzez projektowane formy.
Forma ciała i tak kiedyś rozpadnie się i zostanie w ziemi z której powstała. Nie posiada potrzeby by się zaskorupiać we własnym egoizmie i lęku. Wyjdźmy na zewnątrz i poznajmy świat , a ponadto naszych braci. Podzielmy się z nimi wiedzą i miłością. Dajmy im to, co dla nas najlepsze aby powstał nowy ładny świat autentycznych ludzi.
Bądźmy podobni Aniołom, które w każdej chwili są gotowe pomagać istotom ludzkim. Białe Bractwo świata niechaj rozprzestrzenia się na tej pięknej planecie Ziemia. Niech nasz i ich wspólny połączy się cel.
Ścieżka do Boga prowadzi przez świat Aniołów. Droga do piekła zamyka w skorupie lęku i swojego egoizmu. Właściwie każdy ma prawo i wolną wolę wybrać własną drogę, która jemu odpowiada. „Ale każdy twój wybór ma swój rezultat ostateczny” – tak mówi Zig Ziglar.
Mając tę świadomość nie niełatwo odnaleźć właściwą drogę. Przebudzenie to wyjście ze skorupy ego i podążanie ku zmartwychwstaniu umysłu. Wiedza kosmicznej świadomości jest kolejnym przewodnikiem. Nauczycielami są zastępy Aniołów. Posłuszeństwo i tolerancja jest wskaźnikiem edukacji ucznia kosmicznej świadomości.